SETYEMBRE 2, 2019 – LUNES SA IKA-22 LINGGO NG TAON

EBANGHELYO:  LUCAS 4:16-30

Pagdating ni Jesus sa Nazaret, kung saan siya lumaki, pumasok siya sa sinagoga sa Araw ng Pahinga ayon sa kanyang kinaugalian. Tumindig siya para bumasa ng Kasulatan, at iniabot sa kanya ang aklat ni Propeta Isaias. Sa paglaladlad niya sa rolyo, natagpuan niya ang lugar kung saan nasusulat: “Sumasaakin ang Espiritu ng Panginoon kayat pinahiran niya ako upang ihatid ang Mabuting Balita sa mga dukha. Sinugo niya ako upang ipahayag ang paglaya sa mga bilanggo, sa mga bulag ang pagkabawi ng paningin, upang bigyang-ginhawa ang mga api, at ipahayag ang taon ng kabutihang-loob ng Panginoon.” Binilot ni Jesus ang aklat, ibinigay ito sa tagapaglingkod at naupo. At nakatuon sa kanya ang mga mata ng lahat ng nasa sinagoga. Sinimulan niyang magsalita sa kanila: “Isinakatuparan ang Kasulatang ito ngayon habang nakikinig kayo.” At sumang-ayon silang lahat sa kanya habang nagtataka sa gayong pagpapahayag ng kabutihang-loob ng Diyos na nanggaling sa kanyang bibig. At sinabi nila: “Hindi ba’t ito ang anak ni Jose?” Nagsalita si Jesus sa kanila: “Tiyak na babanggitin ninyo sa akin ang kasabihang: ‘Manggagamot, pagalingin mo ang iyong sarili! Gawin mo rin dito sa iyong bayan ang mga bagay na narinig naming ginawa mo sa Capernaum’.” At idinagdag niya: “Talagang sinasabi ko: walang propetang katanggap-tanggap sa sarili niyang bayan. Tinitiyak ko sa inyo na maraming biyuda noon sa kapanahunan ni Elias nang sarhan ang Langit sa loob ng tatlo’t kalahating taon at nagkaroon ng matinding taggutom sa buong lupain. Gayon pa ma’y hindi ipinadala si Elias sa isa man sa kanila kundi sa biyuda ng Serepta sa may Sidon. Marami ring mayketong sa Israel sa kapanahunan ni propeta Eliseo pero wala sa kanilang pinagaling kundi ang Siriong si Naaman.” Napuno ng galit ang lahat sa sinagoga pagkarinig dito, tumindig sila at ipinagtulakan siya sa labas ng bayan. Dinala nila siya sa gilid ng burol na kinatatayuan ng kanilang bayan para ihulog. Ngunit dumaan siya sa gitna nila at umalis.

PAGNINILAY:

Habang pinagninilayan ko ang ebanghelyo ngayon, nagpapasalamat ako sa Panginoon dahil binigyan niya, ang bayang Pilipino, ng mga pari, obispo at mga laiko na namumuno sa Simbahang Katoliko na mga tunay na pastol. Katulad ni Jesus, sinisikap nilang ipangaral sa mga mahihirap ang Mabuting Balita. Nagsasalita sila laban sa mga maniniil upang mapalaya ang mga inaapi. Pero, tulad ng Panginoong Jesus, inaakusahan sila ng mga krimen na hindi nila ginawa, nilalapastangan at pinapapatay. Sabi nga ni Obispo Pablo David, isa sa mga naakusahan, “Ako’y obispo at pastol, hindi pulitiko, hindi rebelde… ang panawagan ko’y sundin ang batas, igalang ang dangal at karapatan ng tao, pangalagaan ang buhay at tulungan ang mga maysakit at mga biktima.  Mga kapanalig, manalangin tayo para sa ating mga pinuno at sa ating lahat na mga Pilipino: 

PANALANGIN:

Liwanagan mo, O Banal na Espiritu, ang aming isipan, panibaguhin ang aming mga puso, at udyukan mo kaming kumilos nang may malasakit sa kapwa, kahit pa ito’y aming ikapahamak. Amen. -Sr. Rose Agtarap, fsp