Ebanghelyo: Mt 10:24-33
Sinabi ni Jesus sa Labindalawa: “Hindi higit sa kanyang guro ang alagad, o higit sa kanyang amo ang utusan. Hangad lamang ng alagad na tularan ang kanyang guro, at ng utusan ang kanyang amo. Kung tinawag na Beelzebul ang may-ari ng bahay, ano pa kaya ang kanyang mga kasambahay! Kaya huwag kayong matakot sa kanila. Walang tinatakpan na hindi nabubunyag at walang natatago na hindi nahahayag. Ang sinasabi ko sa inyo sa dilim, ihayag n’yo sa liwanag. Ang narinig n’yo nang pabulong, ihayag mula sa bubong. Huwag matakot sa mga nakapapatay ng katawan ngunit hindi ng kaluluwa. Matakot kayo sa may kapangyarihang sumira ng kaluluwa pati ng katawan sa impiyerno. Nabibili ang dalawang maya kahit na sa ilang sentimo, wala isa mang bumabagsak sa lupa na hindi niloloob ng Ama. At kayo, bilang na pati buhok sa inyong ulo. Kaya huwag kayong matakot: mas mahalaga kayo kaysa mga maya. Ang sinumang kumilala sa akin sa harap ng mga tao ay kikilalanin ko sa harap ng aking Ama sa Langit. At ang ayaw kumilala sa akin sa harap ng mga tao ay hindi ko rin kikilalanin sa harap ng aking Ama sa Langit.”
Pagninilay:
Mga kapanalig, sa Ebanghelyo ngayon mula kay Mateo 10:26-33, malinaw ang paanyaya ni Hesus: “Huwag kayong matakot.” Sa gitna ng mundong puno ng kaguluhan, kasamaan, at kawalang-katiyakan, ang mga salitang ito ay tila napakahirap paniwalaan. Totoo, hindi madali ang maging Kristiyano. Hindi madali ang magmahal kung ang kapalit ay sakit. Hindi madali ang gumawa ng tama kung ang mundo ay tila kumikiling sa mali. Ngunit ipinapakita sa atin ni Hesus na ang tunay na lakas ay hindi nanggagaling sa kapangyarihan, kundi sa pagtitiwala sa Diyos.
Sabi Niya, kahit ang mumunting maya ay hindi nalalaglag sa lupa nang hindi nalalaman ng Ama—tayo pa kaya? Ibig sabihin, bawat luha mo, bawat sugat ng puso mo, bawat takot mo—alam ng Diyos. At hindi ka Niya pinababayaan. Kaya ang tanong: kanino ba tayo natatakot—sa tao o sa Diyos?
Minsan mas pinipili nating manahimik kaysa ipahayag ang tama, dahil natatakot tayo sa sasabihin ng iba. Minsan ikinahihiya pa natin ang ating pananampalataya dahil sa pressure ng mundo. Ngunit malinaw ang paalala ni Hesus: ang kumikilala sa Kanya sa harap ng tao ay kikilalanin din Niya sa harap ng Ama.
Mga kapanalig, ang pagiging Kristiyano ay hindi tungkol sa pagiging perpekto, kundi sa pagiging matapang na sumunod kay Kristo araw-araw. “Hindi ka nag-iisa—ang Diyos ay kasama mo sa bawat laban ng buhay.” Kaya huwag tayong matakot magmahal, huwag matakot gumawa ng mabuti, huwag matakot tumindig sa katotohanan.
Sapagkat sa huli, ang tunay na panalo ay hindi nasusukat sa opinyon ng mundo, kundi sa katapatan natin sa Diyos.