Ebanghelyo: Lucas 9: 43-45
Nang lubos na nagtataka ang lahat dahil sa mga ginagawa ni Hesus, sinabi ni Hesus sa kanyang mga alagad: “Itanim n’yong mabuti sa inyong pandinig ang mga kataga kong ito: ibibigay ang Anak ng Tao sa kamay ng mga tao.” Hindi nila naintindihan ang pahayag na ito at nalingid ito sa kanila upang hindi nila maunawaan. At takot naman silang magtanong sa kanya tungkol sa pahayag na ito.
Pagninilay:
Minsan, may nakausap akong isang tatay sa airport. Mahigit sampung taon na daw siyang seaman at dahil sa trabaho niya, halos hindi na niya nakita ang paglaki ng kanyang panganay na anak. Marami kaming napag-usapan tungkol sa buhay-pamilya. Hindi ko makakalimutan ang huli niyang sinabi: “Padre, hindi ko ramdam ang tindi ng aking sakripisyo dahil ang pamilya ko ang nagsisilbing lakas at inspirasyon ko.”
Kapag may pagmamahal ang isang sakripisyo, tila nagiging madali. Ito rin naman ang ginawa ng ating Panginoon. Sa Ebanghelyo ngayon, muling isiniwalat ni Hesus sa kanyang mga alagad ang kanyang kamatayan. Hindi iyon kaagad naintindihan ng mga alagad. May nagsasabing, “The greater the sacrifice, the greater the glory.” Alam naman natin na hindi iniisip ng isang taong totoong nagmamahal ang katanyagan bilang kapalit ng lahat ng kanyang sakripisyo.
Ganoon din ang sakripisyo ni Hesus. Hindi Niya pinasan ang krus para maging tanyag. Hindi Niya hinangad ang kaluwalhatian para sa Kanyang sarili. Pinasan Niya ang krus dahil sa pagmamahal sa atin. Ang Kanyang kamatayan ay hindi pagkatalo, kundi daan tungo sa ating kaligtasan. Ang Kanyang sakripisyo ay bunga ng isang pag-ibig na handang magbigay ng lahat, kahit ang sariling buhay.
Marahil, ito rin ang nais ipaalala sa atin ng Ebanghelyo ngayon: hindi lahat ng sakripisyo ay mauunawaan agad. May mga pagkakataong, tulad ng mga alagad, hindi natin nauunawaan kung bakit kailangan nating pagdaanan ang isang mahirap na sitwasyon. Bakit kailangang magsakripisyo? Bakit kailangang magtiis? Bakit kailangang may umalis nang matagal? Hindi laging ibinibigay ng Diyos ang buong paliwanag. Minsan, ang hinihingi Niya ay ang ating pagtitiwala sa Kanya.
Kaya sa bawat magulang na nagsasakripisyo para sa pamilya, sa mga OFW at seaman na malayo sa kanilang mga mahal sa buhay, sa mga anak na nagsisikap para masuklian ang paghihirap ng kanilang mga magulang, at sa bawat taong tahimik na nagtitiis para sa iba—hindi nasasayang ang inyong sakripisyo. Maaaring hindi ito nakikita ng marami, walang pumapalakpak, walang nakakakilala sa inyong mga pagod at luha. Pero nakikita ito ng Diyos. Nawa’y maging mas matatag pa kayo sa bawat pagsubok at patuloy na magtiwala sa awa at pagmamahal ng Diyos. Sapagkat ang bawat sakripisyong ginagawa dahil sa pagmamahal ay may kabuluhan sa Kanyang paningin. Amen.
- Fr. Jk Malificiar, ssp l Society of St. Paul